Dzień dobry. Witam gorąco wszystkie dzieci!

To już ostatnie nasze spotkanie w tym wyjątkowym tygodniu. Wyjątkowym, bo poprzedzającym wielkie majowe świętowanie, które w tym roku będzie wyglądało zupełnie inaczej z powodu panującej pandemii. Dzisiaj chciałabym przybliżyć Wam drogie dzieci święta, które będziemy obchodzić w najbliższych dniach.

 

Na początku posłuchajcie piosenki, którą zapewne pamiętacie z przedszkola pt. ,,Jestem Polakiem ‘’. Krótki filmik, niech będzie wspomnieniem wycieczek po naszej pięknej ojczyźnie – Polsce.

 

A może potańczycie wesoło przy tej radosnej piosence?

https://www.youtube.com/watch?v=plug6OIrxRM1

 

1 maja - to Święto Pracy, czyli wszystkich ludzi pracujących. W tym dniu w Kościele obchodzimy Święto św. Józefa Rzemieślnika – patrona ludzi pracujących.

2 maja – obchodzimy Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej.

3 maja - świętujemy uchwalenie Konstytucji 3 Maja. Konstytucja to taki bardzo ważny dokument, który określa prawa i obowiązki wszystkich mieszkańców Polski. W tym dniu także, w Kościele obchodzimy uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski.

W przedszkolu, w listopadzie -w ramach obchodów Święta Odzyskania Niepodległości dzieci poznawały i omawialiśmy nasze symbole narodowe.

 

Obejrzyjcie krótki filmik: ,, Polak mały”, aby przypomnieć sobie polskie symbole narodowe.

https://www.youtube.com/watch?v=xQk8p7XY23A

 

Posłuchajcie opowiadania E. Stadmuller ,,Biało – czerwone”. Ilustracje do opowiadania znajdziecie w książce str. 66 - 67.

 

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_34/mobile/index.html#p=68

Z okazji Dnia Flagi Rzeczypospolitej Polskiej grupa średniaków przygotowała inscenizację legendy ,,O Lechu, Czechu i Rusie”. Kuba grał Czecha, Bartek – Rusa, a Olek – Lecha. Prawdę mówiąc, była to jego pierwsza tak poważna rola, więc bardzo się przejmował i wciąż powtarzał: – Chodźmy ku północy, serce mi mówi, że tam znajdziemy nasz nowy dom. Jego wierny lud – czyli Oskar z Karolem i Kubą oraz Basia, Malwinka, Wiktoria i Ania – ufnie podążał za nim. Nagle wszyscy zatrzymali się, bo oto ich oczom ukazał się wspaniały widok. Wyświetlał się on na ścianie, a przedstawiał leśną polanę o zachodzie słońca. Na środku tej polany rósł potężny dąb, a w jego konarach widać było gniazdo orła. Piękny biały ptak siedział w nim z rozłożonymi skrzydłami, zupełnie jakby chciał ochronić swe pisklęta przed niebezpieczeństwem. – Oto nasz znak! – wołał Olek. – I nasze barwy! W tym momencie na ścianie pojawił się kolejny obraz przedstawiający polską biało-czerwoną flagę i godło narodowe – białego orła w złotej koronie na czerwonym tle. Przedstawienie obejrzały wszystkie dzieci z przedszkola. Ada też. Po obiedzie grupa Olka robiła chorągiewki. Zadanie polegało na przyklejeniu biało-czerwonej karteczki do cienkiego patyczka. Z początku szło to opornie, ale już przy trzeciej chorągiewce wszyscy nabierali wprawy. – Kto chce, może sobie zabrać do domu kilka chorągiewek i patyczków – zachęcała pani. – Będzie można 2 maja udekorować nimi okno albo balkon… Niech wszyscy widzą, że cieszymy się z tego, że jesteśmy Polakami. Olkowi nie trzeba było dwa razy tego powtarzać. Nie namyślając się zbyt długo, wpakował cały plik chorągiewek i garść patyczków do swojej tekturowej teczki i zabrał do domu. Do wieczora bawił się świetnie z Adą, grał z tatą w piłkę, pomagał mamie robić kisiel. Dopiero następnego dnia przypomniał sobie o chorągiewkach. – Jutro święto flagi! – zawołał przerażony. – A ja zapomniałem o moich chorągiewkach. Pani powiedziała, że trzeba udekorować nimi dom. Sam przecież wybrałem te kolory… Ada poważnie kiwnęła główką. – Był księciem Lechem – poświadczyła zgodnie z prawdą. – I co teraz? – zapytał tato. – Będę je sklejał – oświadczył mężnie książę Lech. Niestety, szybko okazało się, że kleją mu się palce. Mama z tatą popatrzyli na niego i… zabrali się do roboty. Tym razem chorągiewki powstawały w ekspresowym tempie. Zanim zapadł zmrok, okna i balkon były udekorowane, a szczęśliwy książę Lech chrapał w najlepsze. Może śnił mu się kołujący wysoko na niebie orzeł z biało-czerwoną chorągiewką w dziobie? Kto to wie?

 

− Jak Olek świętował Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej?

− Jakie kolory ma flaga Polski?

− Jaki ptak jest symbolem narodowym Polski?

− Co sklejał Olek w domu z rodzicami?

− Co udekorowali rodzice chorągiewkami?

− Po co ludzie dekorują flagami swoje domy?

− Jak się nazywa kraj, w którym mieszkamy?

 

Ćwiczenia słuchowe – Dzielimy na sylaby. Dorosła osoba wypowiada sylabami słowa związane z Polską (np.: fla–ga, Wis–ła, War–sza–wa, o-rzeł, sto-li-ca, itp.), a zadaniem dzieci jest podanie całej nazwy. Dorosły wypowiada nazwę (np. miasto, góry, Warszawa), a dziecko dzieli nazwę na sylaby wyklaskując.

 

Dla tych, którzy mają możliwość proponuję wykonanie kart pracy z naszego pakietu:

4 -latki: KP cz. 2, nr 40, 43

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/oia-aplus-kp-cz2.pdf

3 -latki: KP cz. 2, nr 15

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/oia-a-kp-cz2.pdf

 

A teraz trochę ruchu przy muzyce najlepiej z mamą lub tatą;

https://www.youtube.com/watch?v=FacAJxiIzh4

 

Zachęcam was, drogie dzieci do przygotowania flagi Polski, którą będziecie mogli udekorować swoje okno w czasie nadchodzących świąt.

Potrzebne będą: biała kartka, czerwony papier, nożyczki, klej i patyczek do szaszłyków lub prosty patyk znaleziony na spacerze. Jeśli nie macie czerwonego papieru, proponuję pokolorować papier czerwoną kredką.

Na położonej poziomo białej kartce – po środku rysujemy poziomą linię. Czerwony papier tniemy nożyczkami na paski, które następnie tniemy na małe kawałki (zachęcam 4-latki do samodzielnego pocięcia papieru, chętne 3- latki również). Dolną część kartki smarujemy klejem i przyklejamy czerwone kawałki papieru. Całość przyklejamy do patyczka.

praca plastyczna – flaga Polski flaga

 

Życzę wszystkim miłej zabawy i odpoczynku w czasie świętowania!

Serdecznie pozdrawiam – p. Kasia.

Logowanie

Więcej o nas

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek przyjęło duchowość maryjną, jako swój styl realizacji chrześcijaństwa.

W życiu Założyciela bł. Edmunda Bojanowskiego Maryja zawsze zajmowała szczególne miejsce.

Maryi poświęcił założone Zgromadzenie. Hasło: «Oto ja służebnica Pańska...» wyraźnie wskazuje na wyróżniającą Służebniczki wartość, jaką jest służba.

"Jako Służebniczki Najświętszej Maryi Panny uczymy się tak jak Ona przez kontemplację tajemnic Chrystusa i Jego życia, każdego dnia odpowiadać na wezwanie Boże do współpracy w dziele zbawienia, śpiesząc z posługą do ludzi...".

Służba to racja, dla której Zgromadzenie istnieje i przez którą kształtuje swoją duchowość, jest ona wyrazem osobiście zaakceptowanej i przeżywanej służby najpierw przez samego Założyciela, a następnie - konsekwentnie - wszystkich sióstr.

W służbie całe Zgromadzenie oraz każda poszczególna siostra dostrzega swą osobistą wartość. Właśnie ta wartość przyczyniła się do wykształtowania takiej formy życia społecznego, jakim jest Zgromadzenie Sióstr Służebniczek.

Troszczymy się o przyszłość Twojego dziecka