Dzień dobry. Witam wszystkich serdecznie!

 

Temat tygodnia: Moja ojczyzna.

 

Dzisiaj proponuję spacer po najbliższej okolicy.

Na początek ćwiczenia logopedyczne

usprawniające narządy mowy – język, wargi, żuchwę.

Poproszę, aby dziecko ćwiczyło patrząc w lusterko,

a rodzic zademonstrował prawidłowe wykonanie ćwiczeń, powtarzając je kilkakrotnie.

 

- W mieście stoi sygnalizator świetlny – gdy świeci zielone światło:

dzieci unoszą język do góry,

gdy świeci czerwone światło –

język umieszczają za dolnymi zębami.

  • Samochody –
  • dzieci naśladują jazdę samochodem:czubek języka przesuwają po podniebieniu od zębów w stronę gardła, kilkakrotnie powtarzając ten ruch.
  • Wieżowiec – w wieżowcu winda kursuje raz w górę, raz w dół. Dzieci wykonują ruch językiem, unosząc go raz w stronę nosa, a raz w stronę brody.
  • Przedszkolaki – w przedszkolu pani wita się rano z dziećmi. Dzieci dotykają czubkiem języka do każdego zęba na górze i każdego zęba na dole.
  • Konik – dzieci naśladują stukot kopyt konia: odbijają język od podniebienia, jednocześnie rozciągając, a następnie ściągają wargi w dziobek.
  • Krowa – dzieci naśladują ruch żucia, pokazując, jak krowa na łące je trawę.
  • Traktor jeździ w koło po polu – dzieci unoszą czubek języka na górną wargę i wykonują koliste ruchy po górnej i po dolnej wardze.

Niedawno poznawaliśmy wieś, a teraz przyjrzymy się jak wygląda miasto.

Drodzy Rodzice to dobra okazja, aby porozmawiać z dziećmi na temat ich miejsca zamieszkania, przypomnienia adresu, nazwy ulicy przy której mieszkacie. Czy jest to dom czy blok? Jeśli blok, to ile jest w nim pięter? Co znajduje się w bliskim otoczeniu tego miejsca? Czy są jakieś sklepy? Czy jest chodnik, parking, plac zabaw?

Drogie dzieci – przygotowałam dla was zagadki obrazkowe.

Ciekawa jestem, czy rozpoznajecie te miejsca?

obraz 1 obraz 2obraz 3 obraz 4 obraz 5 obraz 6 obraz 7 obraz 8 obraz 9

 

Posłuchajcie wiersza B. Szelągowskiej

,,Moja miejscowość”.

 

Ile bloków stoi w mieście!

Jedne duże, inne małe.

Ten jest żółty, tamten szary,

a te obok – całkiem białe.

 

Mkną ulicą samochody;

wszędzie pełno zakamarków.

By odpocząć od hałasu,

zawsze można iść do parku.

 

Da, do, du, da, do, da,

w pięknym domu mieszkam ja!

 

Na wsi domów jest niewiele;

spokój zwykle tam panuje.

Za dnia słychać śpiew skowronka,

nocą sowa pohukuje.

 

Czasem piesek przerwie ciszę,

kiedy biega po ogrodzie.

Kogut pieje, krowa muczy,

kaczka kwacze gdzieś na wodzie.

Da, do, du, da, do, da,

w pięknym domu mieszkam ja!

 

Czy to miasto, czy też wioska,

wielkie bloki, małe domy,

najważniejsze, by prócz domu

mieć rodzinę i znajomych!

 

Da, do, du, da, do, da,

w pięknym domu mieszkam ja!

 

Zachęcam dzieci, aby powtórzyły za dorosłym fragment tekstu:

Da, do, du, da, do, da, w pięknym domu mieszkam ja!

Opowiedzcie: czym różnią się domy na wsi i w mieście?

Co jest najważniejsze oprócz domu?

W mieście jest dużo wysokich budynków, sklepów. Są również ważne urzędy, szkoły, przedszkola i szpitale. Na szerokich ulicach panuje duży ruch: jeździ mnóstwo samochodów i autobusów, a po torach poruszają się tramwaje.

Proponuję, aby każde z Was drogie dzieci narysowało swój dom – blok oraz to, co znajduje się w jego otoczeniu. Pokolorujcie pracę pięknie kredkami, żeby jak najbardziej przypominała wasze miejsce zamieszkania.

Zachęcam również do zabaw konstrukcyjnychwybudujcie proszę z klocków takich jakie macie w domu, budowle przypominające te, które znajdują się w waszej najbliższej okolicy.

Wspaniałej zabawy!

Drodzy Rodzice – zachęcam, w miarę możliwości, aby znaleźć chwilkę na takie wspólne budowanie, można przy tej okazji rozwijać kompetencje matematyczne dzieci: przeliczać piętra budowli, porównywać wysokość – utrwalać pojęcia wyższy, niższy taki sam. Dzieci uczą się przez zabawę.

Dla tych, którzy mają możliwość dostępu proponuję wykonanie kart pracy z naszego pakietu:

4-latki – KP cz.2, nr 38 i 39

 

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/oia-aplus-kp-cz2.pdf

3- latki – KP cz. 2, nr 14

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/oia-a-kp-cz2.pdf

Na koniec - dawka ruchu przy muzyce.

Miłej zabawy!

https://www.youtube.com/watch?v=BEu1WLjOokY

Logowanie

Więcej o nas

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek przyjęło duchowość maryjną, jako swój styl realizacji chrześcijaństwa.

W życiu Założyciela bł. Edmunda Bojanowskiego Maryja zawsze zajmowała szczególne miejsce.

Maryi poświęcił założone Zgromadzenie. Hasło: «Oto ja służebnica Pańska...» wyraźnie wskazuje na wyróżniającą Służebniczki wartość, jaką jest służba.

"Jako Służebniczki Najświętszej Maryi Panny uczymy się tak jak Ona przez kontemplację tajemnic Chrystusa i Jego życia, każdego dnia odpowiadać na wezwanie Boże do współpracy w dziele zbawienia, śpiesząc z posługą do ludzi...".

Służba to racja, dla której Zgromadzenie istnieje i przez którą kształtuje swoją duchowość, jest ona wyrazem osobiście zaakceptowanej i przeżywanej służby najpierw przez samego Założyciela, a następnie - konsekwentnie - wszystkich sióstr.

W służbie całe Zgromadzenie oraz każda poszczególna siostra dostrzega swą osobistą wartość. Właśnie ta wartość przyczyniła się do wykształtowania takiej formy życia społecznego, jakim jest Zgromadzenie Sióstr Służebniczek.

Troszczymy się o przyszłość Twojego dziecka