ŚWIĘCONKA

Dziś porozmawiamy o Wielkiej Sobocie

Wielka Sobota- to czas ciszy, modlitwy. W tym dniu ludzie chodzili ze święconką do kościoła. W kościele był przygotowany Boży Grób- na pamiątkę- tamtego z Jerozolimy. Był on pełen Bożej obecności, bo Jezus w monstrancji czekał na wszystkich. Ludzie modlili się przy Bożym Grobie, dziękując Bogu za Jego miłość.

adoracja przy grobie - obraz

Przygotowując Święconkę- przypominamy sobie, że nasze życie i wszystko, co posiadamy, jest wielkim darem od Boga.

Nasz koszyczek będzie piękny
Wszystko tam włożymy-
Kilka jajek i pisanek,

Chrzanem zaostrzymy.
Trochę soli, kromkę chleba
Cukrowego baranka także włożyć trzeba.
Jeszcze pętko kiełbaski
Do ozdoby barwinka listeczki.

A może coś na słodko? -

Niech się cieszą chłopcy i dzieweczki.


- Pewnie już wiecie co wkładamy do koszyczka.

-A co oznaczają potrawy wkładane do koszyczka?

  • Sól - Dodaje potrawom smaku, chroni przed zepsuciem.
  • ​​Jajko - Jest znakiem nowego życia.
  • Baranek - Oznacza pokorę i łagodność. Ten z czerwoną chorągiewką jest symbolem Chrystusa Zmartwychwstałego.
  • Wędlina – Jest symbolem dostatku i zdrowia.
  • Chleb - To pokarm podstawowy symbolizujący Ciało Chrystusa.
  • Ciasto i słodycze- są oznaką doskonałości radości, która przychodzi po Zmartwychwstaniu.
  • Chrzan- symbolizuje siłę fizyczną
  • Gałązki bukszpanu lub borówki- to symbole radości i nadziei.

 święconka - obraz

Święconkę przygotowywano w sobotę lecz zjadano ją dopiero w niedzielę na Najważniejszym Śniadaniu w roku.

A w Świąteczną Niedzielę- święconką z najbliższymi się dzielę.

- Podzielcie na sylaby (wyklaszczcie) nazwy rzeczy, które znalazły się w koszyczku.

- A kto jest najważniejszy w świątecznym koszyczku?   Tak , dobrze, oczywiście baranek. Nauczcie się na pamięć krótkiego wierszyka- poproście starszych o pomoc.

Cukrowy baranek ma złocista różki
Pilnuje pisanek na łące z rzeżuszki.
A gdy nikt nie patrzy chorągiewką buja
I cichutko beczy: Święta! Alleluja!


- Takiego baranka zróbcie teraz na kartce- na pewno wam wyjdzie ładny.

Z kolorowego brystolu (może być zwykły blok, ale pomalowany farbą lub kredką) wycinamy głowę i uszy owcy. Z białej kartki wycinamy dwie chmurki - dużą i małą. Chmurki smarujemy obficie klejem i przyklejamy do nich watę. Uszy zgniatamy na jednym z końców i przyklejamy do głowy owieczki zostawiając miejsce na doklejenie nad nimi mniejszej chmurki, która będzie grzywą owcy. Malujemy nos i buzię oraz przyklejamy oczy.

Gotową głowę przyklejamy do obklejonej watą owcy- na środku chmurki. Doczepiamy wstążeczkę oraz kawałek tasiemki, który będzie zaczepem.

( podpowiedź- wata może nie trzymać ciężkiej głowy, dlatego na dużej chmurce proponuję wkleić kawałek grubej tektury bez waty, wystarcz żeby głowa nie odpadała) https://www.mamawdomu.pl/2013/03/wielkanocna-owieczka.html

- trochę ruchu każdemu się przyda- poskaczcie jak wielkanocne zajączki-

https://www.youtube.com/watch?v=wHBttUjMPHc

Słowo do rodziców:
Ćwiczenia w układaniu rytmów pomagają dzieciom zauważać powtarzalność różnych wzorców, korzystania z nich w rozmaitych sytuacjach, pozwalają lepiej rozumieć otaczający je świat, a w przyszłości - łatwiej uczyć się matematyki. Pamiętajmy, że układając rytm, każde ogniwo należy powtórzyć przynajmniej trzykrotnie. Jeżeli dzieci załapią prawidłowość, pozwólmy im samym je układać. Można do tej zabawy wykorzystać kurczątka i jajka, zajączki, wycięte pisanki…

Dla przykładu; jajko, kurczak, jajko, kurczak….lub: czerwone, zielone…a można: dwa czerwone, dwa zielone….

- Mama zacznie wam rytm, spróbujcie układać dalej- na pewno się uda.

- Na koniec krótki fragment książki ks. J. Twardowskiego „Krótka a Wielka”.

Dlaczego wiosenne święta Wielkanocne nazywają się Wielką Nocą – skoro właśnie wtedy noce są krótkie? Wielkanocne święta nazywamy Wielką Nocą na pamiątkę najwspanialszej Nocy, w czasie której Pan Jezus wstał z grobu, chociaż był przywalony kamieniem. Wielka Noc – to inaczej Noc Niezwykła, Najsławniejsza, Jedyna, ta, o jakiej stale się pamięta, zawsze się z nią cieszymy, z radości uśmiechamy się do baranka i malujemy wesołe jajka.

- Dla osób, które mają drukarki- dwie karty pracy.

 karta pracy 1

 karta pracy 2

Logowanie

Więcej o nas

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek przyjęło duchowość maryjną, jako swój styl realizacji chrześcijaństwa.

W życiu Założyciela bł. Edmunda Bojanowskiego Maryja zawsze zajmowała szczególne miejsce.

Maryi poświęcił założone Zgromadzenie. Hasło: «Oto ja służebnica Pańska...» wyraźnie wskazuje na wyróżniającą Służebniczki wartość, jaką jest służba.

"Jako Służebniczki Najświętszej Maryi Panny uczymy się tak jak Ona przez kontemplację tajemnic Chrystusa i Jego życia, każdego dnia odpowiadać na wezwanie Boże do współpracy w dziele zbawienia, śpiesząc z posługą do ludzi...".

Służba to racja, dla której Zgromadzenie istnieje i przez którą kształtuje swoją duchowość, jest ona wyrazem osobiście zaakceptowanej i przeżywanej służby najpierw przez samego Założyciela, a następnie - konsekwentnie - wszystkich sióstr.

W służbie całe Zgromadzenie oraz każda poszczególna siostra dostrzega swą osobistą wartość. Właśnie ta wartość przyczyniła się do wykształtowania takiej formy życia społecznego, jakim jest Zgromadzenie Sióstr Służebniczek.

Troszczymy się o przyszłość Twojego dziecka