Edmund Bojanowski (1814-1871) pochodził z Grabonoga (Wielkopolska) z rodziny ziemiańskiej, głęboko religijnej i patriotycznej. Od najmłodszych lat przejawiał zainteresowania humanistyczne i zdolności literackie. W latach 1832-1838 z przerwami, studiował na uniwersytetach we Wrocławiu i Berlinie. Uczestniczył w wykładach z dziedziny literatury, języków słowiańskich, filozofii i psychologii.

W czasie studiów rozpoczął działalność literacką i już wtedy współpracował ze znanymi ludźmi ze świata kultury. Ze względu na chorobę płuc musiał przerwać studia i dobrze zapowiadająca się karierę literacką. Po powrocie do Grabonoga w 1838 r. poświęcił się pracy charytatywnej i społecznej koncentrując swe zainteresowania na t06rzech dziedzinach: oświaty ludu wiejskiego, wychowania i miłosierdzia. W 1849 r. podczas trwającej w Wielkopolsce epidemii cholery w domu Kasyna gostyńskiego zorganizował szpital, ochronkę i sierociniec dla dzieci.

Dzięki tej działalności poznał całą nędzę materialną i moralną ludu wiejskiego. Pragnął jej zaradzić, zwłaszcza poprzez tworzenie ochronek i włączenie do służby w nich wiejskich dziewcząt. W 1850 r. założył pierwsza ochronkę wiejską w Porzeczu k. Gostynia. Wydarzenie to uważa się za początek Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Maryi.

Bojanowski kładł nacisk na wychowanie integralne dzieci i ludu w kontekście przeżywania o przyswajania przez osobę i wspólnotę wartości religijnych i kulturowych pielęgnowanych przez naród.

Przedmiotem jego szczególnej troski i dociekań stała się sprawa wczesnego wychowania dziecka, które stanowiło podstawę pełnego rozwoju jego osobowości. Stworzył spójny i dynamiczny system wychowania dziecka, określił wszystkie jego elementy i brał udział we wprowadzaniu ich w życie.

Sformułował jasno cele i wskazał konkretne zadania wychowawcze, uczył posługiwania się metodami i technikami oddziaływania wychowawczego oraz dobierania najbardziej odpowiednich form organizacyjnych. Ze swoją wizją wychowania i nowatorskimi rozwiązaniami organizacyjnymi wpisał się w nurt rodzącej się w XIX w. pedagogiki wieku przedszkolnego. Jego koncepcja pedagogiczna do dziś realizowana jest przez Służebniczki oraz stanowi inspirację i podstawę do konstruowania programów integralnego wychowania dziecka w wieku przedszkolnym.

Edmund Bojanowski został beatyfikowany 13 czerwca 1999 r. w Warszawie przez Papieża Jan Paweł II i jest patronem naszego przedszkola.

 

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek
Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej

nazywane potocznie

SŁUŻEBNICZKI STAROWIEJSKIE

Charyzmat:

realizowanie na co dzień ewangelicznego przykazania miłości Boga nade wszystko oraz miłości bliźniego, przejawiające się w naśladowaniu Maryi, najpokorniejszej Służebnicy Pańskiej oraz posłudze wobec potrzebujących, zwłaszcza dzieci, ubogich i chorych.

Hasło: „Przez Maryję – do Jezusa”.

Geneza zgromadzenia:

Służebniczki starowiejskie są jednym z istniejących obecnie czterech zgromadzeń zakonnych, wyodrębnionych ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek, założonego w Wielkopolsce 3 maja 1850 r. przez bł. Edmunda Bojanowskiego, autonomia służebniczek starowiejskich od 1866 r.; zatwierdzone przez Stolicę Apostolską 9 grudnia 1930 r.
Służebniczki: wielkopolskie, starowiejskie, śląskie i dębickie zrzeszone są w Federacji Zgromadzeń Sióstr Służebniczek NMP.

Kontakt

DOM GENERALNY

 

Stara Wieś 4603
6-200 Brzozów,
tel. (0-13) 434 14 76, fax 434 15 10

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
www.sluzebniczkiNMP.pl

 

 

 

DOM PROWINCJALNY PROWINCJA ŁÓDZKA

ul. Biegańskiego 10,
91 - 473 Łódź
tel. (0-42) 640 60 43
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

https://www.facebook.com/siostry.sluzebniczki.lodz

    




Więcej o nas

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek przyjęło duchowość maryjną, jako swój styl realizacji chrześcijaństwa.

W życiu Założyciela bł. Edmunda Bojanowskiego Maryja zawsze zajmowała szczególne miejsce.

Maryi poświęcił założone Zgromadzenie. Hasło: «Oto ja służebnica Pańska...» wyraźnie wskazuje na wyróżniającą Służebniczki wartość, jaką jest służba.

"Jako Służebniczki Najświętszej Maryi Panny uczymy się tak jak Ona przez kontemplację tajemnic Chrystusa i Jego życia, każdego dnia odpowiadać na wezwanie Boże do współpracy w dziele zbawienia, śpiesząc z posługą do ludzi...".

Służba to racja, dla której Zgromadzenie istnieje i przez którą kształtuje swoją duchowość, jest ona wyrazem osobiście zaakceptowanej i przeżywanej służby najpierw przez samego Założyciela, a następnie - konsekwentnie - wszystkich sióstr.

W służbie całe Zgromadzenie oraz każda poszczególna siostra dostrzega swą osobistą wartość. Właśnie ta wartość przyczyniła się do wykształtowania takiej formy życia społecznego, jakim jest Zgromadzenie Sióstr Służebniczek.

Troszczymy się o przyszłość Twojego dziecka