Nasze przedszkole

 

 

RAMOWA KONCEPCJA PRACY NIEPUBLICZEGO PRZEDSZKOLA

ZGROMADZENIA SIÓSTR SŁUŻEBNICZEK NMP NP.

W WARSZAWA /TARCHOMIN

 

Podstawa prawna

Koncepcja pracy przedszkola opracowana na podstawie:

  • Rozporządzenia MEN z dnia 07.10.2009 r. w sprawie nadzoru pedagogicznego (Dz. U. Nr 168, poz. 1324),

  • Statutu Niepublicznego Przedszkola Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP NP nowelizowanego uchwałami Rady Pedagogicznej

 

Źródła opracowania koncepcji

Punktem wyjścia do opracowania koncepcji były wymagania wobec edukacji przedszkolnej, stanowiące załącznik do rozporządzenia w sprawie nadzoru pedagogicznego oraz samoocena dokonana w oparciu o zastosowane narzędzia i metody pracy, do których zaliczono: diagnozowanie potrzeb, analizę dokumentów, ankietę, wywiad, rozmowę i obserwację. Przy tworzeniu koncepcji korzystano: z Programu wychowania przedszkolnego wg koncepcji pedagogicznej bł. E. Bojanowskiego oraz materiałów wydanych przez wydawnictwo FORUM ,,Nowy nadzór pedagogiczny w przedszkolu?.
W wyniku samooceny określono wnioski, na podstawie których określono specyfikę przedszkola oraz wskazano kierunki dalszych działań.

 

Wizja przedszkola

Nasze przedszkole buduje chrześcijański system wartości poprzez:

  • Przekazywanie ich w procesie integralnego wychowania dziecka.

  • Zachowywanie tradycji.

  • Wspieranie rodziny dla moralnego odrodzenia i zachowywania tożsamości narodu.

 

Misja przedszkola

Wyraża się przez:

  • Integralne wychowanie dzieci w wieku przedszkolnym w odniesieniu do chrześcijańskiej hierarchii wartości z uwzględnieniem możliwości i potrzeb, miejsca i czasu

  • Nauczanie oraz kształcenie umiejętności istotnych dla wychowania osobowości ukierunkowanych na wartości najwyższe ? prawda, dobro, piękno, zatroskanych o dobro wspólne i gotowych podjąć wysiłek odpowiedzialności za siebie i innych bazując na konkretnych ideałach i wzorach osobowych czerpanych z Biblii, historii, tradycji i współczesności

  • Współpracę z rodziną w procesie wychowania dziecka oraz wsparcie rodziców w pełnieniu ich funkcji opiekuńczych i wychowawczych

  • Propagowanie wartości społecznych, moralnych, religijnych, narodowych, rodzinnych i kulturalnych
    w środowisku i wdrażanie do ich urzeczywistniania

  • Współpraca przedszkola z innymi instytucjami i organizacjami środowiska lokalnego

 

Wychowanie i opieka w naszym przedszkolu oparte są na zasadach personalizmu chrześcijańskiego.

 

Każde dziecko ma prawo :

  • do życia nie tylko fizycznego, ale i nadprzyrodzonego

  • do własnej osobowości. ,,Nie jestem niczyją własnością. Należę do Boga, który powierzył mnie

opiece moich rodziców i wychowawców?

  • być traktowane jako równy co do natury każdej istocie ludzkiej, bez względu na wiek

  • oczekiwać szacunku jako człowiek i jako dziecko Boże

  • być sobą, posiadać własną tożsamość

  • wyrażać swoje myśli i uczucia, a także być wysłuchanym

  • pytać dlaczego i otrzymać odpowiedź

  • być wychowywanym bez krzyku, lekceważenia czy poniżania, lecz z miłością

  • dorastać w swoim tempie i oczekiwać akceptacji dla tego tempa

  • nie doznawać bólu fizycznego ze strony zagniewanych ludzi

  • być kochanym takim jakim jest

  • do myślenia we własnym imieniu i do podejmowania decyzji

  • być wychowywanym do odpowiedzialności za siebie i innych

  • do odczuwania radości, szczęścia, smutku, opuszczenia i bólu

  • troszczyć się i być przedmiotem troski, dawać i otrzymywać

  • kształtowania swoich przekonań zgodnie z sumieniem i najwyższymi wartościami

  • prawo do wolności

  • uznać i akceptować prawa innych

Specyfika wychowania w Naszym Przedszkolu wynika z misji i posłannictwa określonego przez Założyciela bł. E. Bojanowskiego. Na uwagę zasługuje planowanie planu pracy zgodnie z kalendarzem liturgiczny oraz przeżywaniem poszczególnych dni tygodnia pod hasłem konkretnego Patrona dnia.

 

Specyfika ta wyraża się w:

  • Wychowaniu integralnym zmierzającym do pełnego rozwoju dziecka, w którym osoba wychowawczyni kierującej się dobrem dziecka, zgodnie z jego indywidualnymi zdolnościami, wspiera wychowanka unikając uczestnictwa w tendencjach wychowania do wybujałego indywidualizmu zorientowanego nadmiernie na sukcesie czy ograniczania się jedynie do wyrównywania braków. Czyni to poprzez osobisty przykład, przekazywane wartości, podawane treści, umiejętnie dobrane metody i środki wychowania, odpowiednio dostosowane do wieku i możliwości dziecka oraz stałą współpracę z jego rodziną.

  • Działaniach, które podejmują nauczyciele w poczuciu pełnienia misji służby wartościom, zmierzając do ochrony i urzeczywistnienia wartości oraz godności osoby wychowanka poprzez odkrywanie
    i rozwijanie jego darów nadprzyrodzonych i naturalnych w odniesieniu do rzeczywistości, w jakiej żyje i do jakiej zmierza.

  • Pracy wychowawczo- dydaktycznej i opiekuńczej nastawionej na udział w szeroko pojętych działaniach integracyjnych dotyczących zróżnicowania co do stanu zdrowia, sprawności, statutu społecznego, materialnego oraz różnic pokoleniowych.

  • W realizacji misji i wizji pracy wychowawczej podejmowanej przez nauczycieli w przedszkolach,
    w których należy podkreślić nade wszystko specyfikę klimatu wychowawczego i wynikające z niego konsekwencje dla osób pracujących i całych środowisk związanych z przedszkolem

  • Zakresie tych oddziaływań, który przekracza wymiar jedynie widzialny, rozszerzając się o wymiar łaski i transcendencji, w tym także na ideały i wartości związane z życiem codziennym, a dotykając tajemnicy świętych obcowania i nadprzyrodzoności

 

Zasady wychowania obowiązujące w naszym przedszkolu

Główną strategią oddziaływań wychowawczych jest strategia świadectwa, która polega na wywołaniu
u wychowanków mechanizmu identyfikacji widzianej jako nawet często nieświadome przejęcie pewnych cech drugiej osoby (nauczyciela, wychowawcy). Wychowanek i wychowawca utożsamiają się z pewną osobą, tzn. przyswajają sobie lub wprowadzają w swoje życie pewne cechy innej osoby i przemieniają je w swoje własne według wzorca, jaki jest mu dany przez wychowawcę . Identyfikacja ma miejsce już przy przyswojeniu sobie doświadczeń innych osób, a przez proces włączenie ich we własne życie wywiera wpływ na rozwój osobowości.

 

Do zasad stosowanych w przedszkolu należą:

  • Zasada świadomego i celowego organizowania przez wychowawców sytuacji wychowawczych oraz wykorzystanie do celów wychowawczych codziennych wydarzeń i sytuacji życiowych.

  • Zasada pierwszeństwa prawa rodziców do wychowywania dzieci (mowa o prawie naturalnym)
    z uwzględnieniem praw rodzicielskich, także w związku z planowaniem działań wychowawczych
    w przedszkolu.

  • Zasada pomocniczości polegająca na służbie rodzinie i niesieniu jej pomocy w wychowywaniu dziecka.

  • Zasada indywidualnego podejścia do dziecka i jego rozwoju oraz rozwoju wspólnoty osób. Podkreśla się respekt wobec tajemnicy dziecka, a uwzględniając wychowanka, jako pierwszy faktor wychowania, jego wartość jako osoby.

  • Zasada indywidualnego podejścia do potrzeb, możliwości i problemów rodziny.

  • Zasada współpracy podmiotowej- wypracowanie wspólnego stanowiska nauczycieli i rodziców wobec dziecka i współdziałanie w procesie jego integralnego wychowania.

  • Zasada rzetelnego i dyskretnego informowania rodziców o postępach dziecka, jego problemach
    i potrzebach dostrzeganych w trakcie realizacji zadań wychowawczo- dydaktycznych i opiekuńczych.

  • Zasada zaangażowania rodziców w życie przedszkola i jego funkcjonowania- spotkania, zebrania, warsztaty, rekolekcje.

  • Zasada organizowania różnych form czynnego zaangażowania rodzin w uroczystości religijne, patriotyczne i okolicznościowe, także z udziałem specjalistów.

     

Cele główne Pracy przedszkola planowane na dany rok przyjęte z rozporządzenia MEN

 

Efekty działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej

1.1 Przedszkole wspomaga dzieci w sposobach gromadzenia i nabywania umiejętności.

2.1 Procesy zachodzące w przedszkolu służą realizacji i przyjętej w przedszkolukoncepcji pracy.

2.1 Przedszkole dba o prawidłowy przebieg i doskonalenie procesów edukacyjnych.

3.1 Przedszkole racjonalnie wykorzystuje warunki, w których działa.

4.1 Zarządzanie zapewnia sprawne funkcjonowanie przedszkola.

 

Cele szczegółowe

  1. Dzieci poprzez zdobyte wiadomości i umiejętności osiągają gotowości do podjęcia nauki w szkole.

  2. Przedszkole działa zgodnie z przyjętą koncepcją pracy. Nauczyciele planują i realizują pracę dydaktyczno- wychowawczą w oparciu o przyjętą koncepcje pracy.

  3. Oferta zajęć umożliwia realizację podstawy programowej wychowania przedszkolnego i odpowiada potrzebom dzieci.

  4. Przedszkole otwarte jest na pomoc i współpracę ze strony rodziców.

  5. Nadzór sprawowany przez dyrektora umożliwia formowanie wniosków dotyczących do dalszej pracy

 

Kryteria sukcesu

1. Dzieci osiągną pożądane efekty dojrzałości w poszczególnych sferach rozwoju.

2. Wspólny kierunek pracy przedszkola wyznaczony przez koncepcję umożliwi jednolity charakter pracy nauczycieli. Nada wspólny kierunek wychowania dziecka przez placówkę w poszczególnych oddziaływaniach pracy dydaktyczno- wychowawczej.

3. Wzrośnie świadomość nauczycieli w doborze programów nauczania i analizy ich pod kątem realizacji podstawy programowej.

4. Wzbogaci się oferta edukacyjna przedszkola.

5. Nastąpi większa integracja rodziny z przedszkolem.

6. Wzrośnie liczba rodziców biorących udział w organizowanych w przedszkolu formach współpracy.

7. Wzrośnie zadowolenie nauczycieli z dobrze spełnionego obowiązku i motywacji w dążeniu do

osiągnięcia sukcesu.

8. Określi się mocne i słabe strony pracy przedszkola.

 

Planowane działanie pracy wychowawczo- dydaktycznej na dany rok Przedszkolny - szukaj w osobnym dokumencie

 

Metody pracy stosowane w przedszkolu

Wśród metod stosowanych w przedszkolu przeważają metody czynne, oparte na działalności dziecka, którym towarzyszą metody percepcyjne i słowne. W procesie wychowawczo- dydaktycznym systematycznie stosowane są metody wychowania i nauczania jako komplementarny układ realizowanych świadomie czynności nauczycieli i dzieci, w którym dokonuje się przekaz wiedzy
i działań wychowawczych w celu integralnego rozwoju osobowości wychowanków.

Najbliższa wskazaniom pedagogicznym bł. E. Bojanowskiego jest klasyfikacja metod wychowania wg M. Łobockiego

Metoda modelowania ?nazwana jest także często metodą działania własnym przykładem, jak i metoda działania dobrego przykładu. Możemy więc ją nazwać metodą uczenia przez naśladownictwo.

  • Metoda zadaniowa- wychowawca tworzy realne sytuacje , będące dla wychowanka wyzwaniem, to jest wymagające od niego podjęcia odpowiednich działań i twórczego zaangażowania dziecka.

  • Metoda perswazyjna- polegająca na przekazywaniu wychowankowi jasnych komunikatów językowych w celu kształtowania jego pojęć i przekonań. Wyróżnić tu należy szereg przekazów językowych np. przekazy definicyjne, powiadomienia, metafory.

  • Metoda oddziaływań grupowych- opiera się na założeniu, że źródłem zmian w osobowości wychowanka może być nie tylko działalność wychowawcy, lecz także zachowanie się innych ludzi tworzących jego społeczne otoczenie. Celem działań wychowawcy jest kształtowanie otoczenia społecznego wychowanka, tak by zyskać pożądane zmiany w samym wychowanku.

 

Podczas zajęć z dziećmi najczęściej stosowane są następujące metody:

  • Metody asymilacji wiedzy oparte na aktywności poznawczej (podającej).

  • Metody samodzielnego dochodzenia do wiedzy zwane problemowymi oparte na twórczej aktywności poznawczej, polegającej na rozwiązywaniu problemów.

  • Metody waloryzacyjne zwane eksponującymi o dominacji aktywności emocjonalno-artystycznej.

  • Metody praktyczne cechujące się przewagą aktywności praktycznej, zmieniającej otoczenie lub stwarzającej nowe jego formy.

Pracę wychowawczo dydaktyczną wspomagamy o opracowane metody pracy:

Metodę Dobrego Startu- Marty Bogdanowicz

Dziecięca Matematyka E. Gruszczyk Kolczyńska, E Zielińska

 

W procesie wychowawczo - dydaktycznym wykorzystywane są różnorodne działania nauczyciela celowo organizowane po to, aby wychowankowie przejawiali oczekiwane rodzaje aktywności.

 

Rozróżniamy następujące formy pracy z dzieckiem:

  1. Z uwagi na dziedzinę życia społecznego, w którym uczestniczy wychowanek

  • zabawa

  • sztuka

  • edukacja

  • praca

  1. Z uwagi na relacje w jakie wchodzi wychowanek z innymi osobami

  • praca z całą grupą

  • praca w zespole

  • praca indywidualna

 

 

 

Uznajemy, że zabawa jest:

Główną formą działalności człowieka, typową dla wieku dziecięcego. Jako istotny, główny i niezastąpiony rodzaj aktywności dziecka, a zarazem środek jego ekspresji, jest naturalną drogą zaspokajania jego zainteresowań oraz potrzeb: ruchowych, poznawczych, emocjonalnych i społecznych. Będąc jednocześnie środkiem edukacyjnych oddziaływań, przyczynia się do wielostronnego i harmonijnego rozwoju osobowości dziecka. Zabawowa działalność to wrodzona, specjalna metoda uczenia się małego dziecka, poprzez którą uczy się i zdobywa doświadczenie.

  • Zabawy konstrukcyjne- zaspakajają potrzebę twórczej aktywności dzieci, wzbogacają ich wiedzę o materiałach i konstrukcjach, uczą zmieniać rzeczywistość.

  • Zabawy twórcze zwane naśladowczo- czynnościowymi, czy tematycznymi. Za ich pośrednictwem dzieci wyrażają w sposób twórczy siebie i otaczającą ich rzeczywistość

  • Zabawy dydaktyczne są przygotowane przez nauczyciela. Służą przede wszystkim uczeniu się dzieci, a głównie rozwojowi ich spostrzegawczości, uwagi, pamięci, myślenia , wzbogaceniu wiedzy i kształtowaniu mowy

  • Zabawy ruchowe, wywierają szczególnie silny wpływ na rozwój fizyczny dziecka zarazem na rozwój takich cech charakteru jak: śmiałość, wytrwałość, odwaga, wola podejmowania wysiłku w osiągnięciu celu, wiara we własne możliwości i siły

 

NORMY ZACHOWAŃ OBOWIĄZUJĄCE W PRZEDSZKOLU

Normy zachowania się podczas posiłków:

  • Siedzimy w pozycji lekko pochylonej ku stołowi i łyżkę lub widelec spokojnie wkładamy do ust.

  • Jemy w ciszy, tj. nie mlaskamy, nie rozmawiamy, gdyż rozmowa w czasie jedzenia może być przyczyną zadławienia.

  • Jemy z niezbyt otwartymi ustami, powoli (szybkie zjadanie ? połykanie jedzenia jest niezdrowe i nieeleganckie), każdy kęs dobrze gryziemy i żujemy.

  • Sztućcami i innym sprzętem posługujemy się bezpiecznie i kulturalnie, według ustalonych wzorów.

  • Wycieramy usta serwetką i odkładamy ją na brzeg talerza.

  • Odchodząc od stołu, cicho wstajemy i lekko odsuwamy krzesło, wychodzimy, stawiamy je z powrotem w to samo miejsce i mówimy "dziękuję".

 

Normy zachowania się w łazience:
a) Mycie rąk:

  • Podwijamy rękawy, aby się nie zmoczyły.

  • Moczymy ręce, aby trochę rozpuściło się mydło, które usuwa brud.

  • Pocieramy namydlone ręce, by wytworzyć pianę, tak aby każdy palec był umyty.

  • Płuczemy ręce wodą, aby całkowicie zmyć mydło.

  • Otrząsamy ręce z wody nad zlewem, aby nie zamoczyć podłogi.

  • Nie chlapiemy celowo kolegów oraz wszystkiego wokół.

  • Wycieramy bardzo dokładnie dłonie, każdy palec oddzielnie.

  • Na właściwym wieszaku zawieszamy ręcznik lub ręcznik jednorazowy wyrzucamy do pojemnika.

  • Odwijamy rękawy.

  1. Myjemy ręce

  • Zawsze przed posiłkami i po ich spożyciu.

  • Zawsze po wyjściu z toalety.

  • Zawsze po powrocie z podwórka.

  1. Mycie zębów:

  • Do kubka wlewamy wodę.

  • Dwu-, trzykrotnie płuczemy usta.

  • Wyciskamy pastę na szczoteczkę.

  • Myjemy zęby okrężnymi ruchami przypominającymi rysowanie małych kółek.

  • Płuczemy jamę ustną kilkakrotnie wodą.

  • Płuczemy dokładnie szczoteczką i kubek.

  • Wkładamy szczoteczkę do kubka, go góry włosiem.

  • Kubek ze szczotką ustawiamy w wyznaczonym miejscu.

 

Higiena potrzeb fizjologicznych:

  • Korzystamy z toalety wyłącznie pojedynczo.

  • Zawsze po sobie spłukujemy toaletę.

 

Normy zachowania się w szatni:

  • Starannie układamy swoją odzież, buty ustawiamy równo w półce.

  • Pamiętamy o kolejności zakładania odzieży przed wyjściem na podwórko (spodnie ? jeśli są zmienne, buty sweter, szalik, kurtka, czapka, rękawiczki).

  • Po powrocie z podwórka, przed wejściem do budynku, otrzepujemy buty z piasku, błota, śniegu, a następnie wycieramy buty
    o wycieraczkę.

  • Przy rozbieraniu się pamiętamy o kolejności zdejmowania odzieży (odwrotnie niż przy ubieraniu).

  • Starannie składamy odzież i odkładamy na swoją półkę.

 

Normy zachowania się w sali zabaw:

  • Używamy słów: proszę, przepraszam, dziękuję.

  • Bieganie w sali jest zabronione.

  • Dzielimy się zabawkami.

  • Staramy się mówić umiarkowanym głosem.

  • Sprzątamy po sobie zabawki, po skończonej zabawie odkładamy je na miejsce.

 

Staramy się nie mówić głośno, gdy:

  • Inni cicho pracują

  • Inni się bawią.

  • Czytamy i słuchamy.

  • Inni odpoczywają.

 

Normy zachowania się w ogrodzie przedszkolnym:

  • Bezpiecznie korzystamy z urządzeń ogrodowych: huśtawek, karuzeli, zjeżdżalni i przeplotni.

  • Nie popychamy się przy wchodzeniu na zjeżdżalnię.

  • Nie podchodzimy do huśtawek będących w ruchu

  • W ogrodzie poruszamy się bez potrącania innych.

  • W piaskownicy nie sypiemy innych dzieci piaskiem oraz nie wynosimy piasku poza obręb piaskownicy.

  • Nie niszczymy zabawek ogrodowych, a po skończonej zabawie zabieramy je do przedszkola

  • Nie niszczymy zieleni w ogrodzie

  • Nie rzucamy śmieci na trawnik.


Kodeks przedszkolaka

1. Wspólnie i zgodnie bawię się z dziećmi.

2. Potrafię czekać na swoją kolej podczas zabawy.

3. Szanuję cudzą własność.

4. Wiem, że praca innych jest trudem, który należy szanować, i tego samego oczekuje od innych.

5. Do zabawy biorę tylko te zabawki, którymi teraz będę się bawić, a po skończonej zabawie odłożę je na miejsce.

6. Bawię się tak, aby nie powodować zagrożenia i przykrości.

7. Pomagam innym: młodszym i mniej sprawnym dzieciom.

8. Próbuję samodzielnie rozwiązać sytuację problemową, zgodnie z ogólnie przyjętymi normami.

9. Stosuję formy grzecznościowe; proszę, dziękuję, przepraszam.

10. Wiem, że w przedszkolu jestem po to, aby nauczyć się wszystkiego, co będzie mi potrzebne w szkole.

 

Systemy motywacji stosowane w przedszkolu

System motywowania dzieci

  • Ukazywanie dziecku jego mocnych stron.

  • Praca indywidualna z dzieckiem w celu wyrównania braków i dorównania rówieśnikom.

  • Pokazywanie ze dziecko potrafi więcej niż myśli.

  • Dostrzeganie i podkreślanie u dziecka nawet najmniejszych osiągnięć.

  • Dodawanie pewności siebie przez powierzanie dodatkowych zadań adekwatnych do możliwości.

 

System nagradzania dzieci

  • Pochwała w obecności innych dzieci.

  • Pochwała dla rodziców.

  • Pozwolenie na dodatkowe skorzystanie z atrakcyjnej zabawki.

  • Uczestniczenie w przygotowaniu do zajęć.

  • Okazanie przez nauczyciela akceptacji i pochwały przez przytulenie pogłaskanie po głowie itp.

  • Nagradzanie drobnym upominkiem

 

System konsekwencji

  • Rozmowa z dzieckiem ukierunkowana na rozwiązanie problemu.

  • Omówienie z rodzicami niepokojących zachowań dziecka.

  • Odsunięcie na chwilę dziecka od zabawy.

  • Przesunięcie dziecka na krótki okres czasu do innej grupy.

  • Pozbawienie możliwości korzystania z atrakcyjnej zabawki.

  • Omówienie nagannego zachowania z grupa dzieci.

 

System diagnozowania osiągnięć dzieci

  • Przeprowadzenie diagnozy wstępnej

  • Szczegółowe rozpoznanie sytuacji dziecka, bieżące monitorowanie, dokumentowanie wyników, wspomaganie rozwoju,

  • Informowanie rodziców o stanie rozwoju dziecka po diagnozie wstępnej i końcowej

  • Półroczna ocena realizacji założonych celów i zadań,  analiza, wnioski do dalszej pracy,

  • Bieżące wspieranie rozwoju dzieci, praca według indywidualnego programu, dokumentowanie wyników obserwacji,

  • Przeprowadzenie diagnozy końcowej, wnioski do dalszej pracy.

Badanie osiągnięć dzieci w przedszkolu odbywa się na podstawie:

  • Prezentacji dokonań dzieci (występy, wystawy)

  • Teczek prac, kart pracy i innych dokumentów

  • Arkuszy obserwacji rozwoju dziecka

  • Albumów, kronik

  • Materiałów reportażowych (zdjęcia, filmy itp.)

  • Rozmów

 

Sposoby monitorowania osiągnięć nauczycieli

Nauczyciele stosują ewaluację własnej pracy (samoocenę), jak również zostają poddani ocenie przez dyrektora i rodziców. Badania osiągnięć nauczycieli dokonuje się na podstawie:

  • Ankiet

  • Rozmów z nauczycielami, rodzicami

  • Hospitacji

  • Obserwacji prezentowanych przez dzieci umiejętności, wiedzy i postaw

  • Arkuszy oceny pracy nauczyciela i samooceny nauczyciela

  • Innych dokumentów obrazujących pracę nauczyciela

Wyniki badania osiągnięć dzieci, nauczycieli, jak również ocena jakości pracy przedszkola omawiane są na Radach Pedagogicznych analityczno-oceniających odbywających się co pół roku.

 

 Sposoby informowania rodziców o postępach edukacyjnych dzieci

  • Nauczyciele na początku roku szkolnego informują rodziców o wymaganiach edukacyjnych wynikających z realizowanego przez siebie programu nauczania i wychowania.

  • Nauczyciele zobowiązani są do gromadzenia informacji o dziecku i dokumentowania jego rozwoju w sposób przyjęty w przedszkolu.

  • Informacje o dziecku zawarte są w arkuszach obserwacyjnych, diagnostycznych, innych dokumentach zbieranych przez nauczycieli.

  • Rodzice o postępach edukacyjnych swoich dzieci dowiadują się na zebraniach ogólnych, w trakcie indywidualnych rozmów podejmowanych z inicjatywy nauczyciela lub rodzica.

  • Na życzenie rodzica nauczyciel może napisać opinię o aktualnym stanie rozwoju dziecka.

  • Informację o stanie rozwoju dziecka rodzice otrzymują dwa razy w roku ? po przeprowadzeniu diagnozy wstępnej i końcowej.

 

Sposoby współpracy organizowanej w przedszkolu 

Sposoby współpracy z rodziną dziecka

  • Przekazywanie rodzicom rzetelnej informacji na temat postępów dziecka, jego zachowania i przyczyn ewentualnych niepowodzeń,

  • Informowanie rodziców o sposobach i możliwości uzyskania pomocy psychologiczno- pedagogicznej i innej

  • Włączanie rodziców i innych członków rodzin do podejmowania działań na rzecz przedszkola

  • Szerzenie wiedzy pedagogicznej wśród rodziców: warsztaty dla rodziców

  • Tworzenie pozytywnej atmosfery w kontaktach z rodziną dziecka

 

Sposoby współpracy ze środowiskiem lokalnym

  • Podtrzymywanie tradycji organizowania imprez o charakterze otwartym dla społeczności lokalnej

  • Współpraca z poradnią psychologiczno-pedagogiczną,  władzami samorządowymi itp.

  • Włączanie się w organizowane na terenie miasta przedsięwzięcia kulturalne, konkursy oraz udział w niektórych imprezach o charakterze  lokalnym i ogólnokrajowym

 

Więcej o nas

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek przyjęło duchowość maryjną, jako swój styl realizacji chrześcijaństwa.

W życiu Założyciela bł. Edmunda Bojanowskiego Maryja zawsze zajmowała szczególne miejsce.

Maryi poświęcił założone Zgromadzenie. Hasło: «Oto ja służebnica Pańska...» wyraźnie wskazuje na wyróżniającą Służebniczki wartość, jaką jest służba.

"Jako Służebniczki Najświętszej Maryi Panny uczymy się tak jak Ona przez kontemplację tajemnic Chrystusa i Jego życia, każdego dnia odpowiadać na wezwanie Boże do współpracy w dziele zbawienia, śpiesząc z posługą do ludzi...".

Służba to racja, dla której Zgromadzenie istnieje i przez którą kształtuje swoją duchowość, jest ona wyrazem osobiście zaakceptowanej i przeżywanej służby najpierw przez samego Założyciela, a następnie - konsekwentnie - wszystkich sióstr.

W służbie całe Zgromadzenie oraz każda poszczególna siostra dostrzega swą osobistą wartość. Właśnie ta wartość przyczyniła się do wykształtowania takiej formy życia społecznego, jakim jest Zgromadzenie Sióstr Służebniczek.

Troszczymy się o przyszłość Twojego dziecka